ÖğretmenİZ |

Sayı 10, Temmuz 2026 - 15 Temmuz’un Onuncu Yılında Millî Hafıza, Eğitim ve Demokrasi Bilinci

15 Temmuz 2016 gecesi gerçekleştirilen menfur darbe girişimi, Türkiye Cumhuriyeti’nin demokratik anayasal düzenini hedef alan bir teşebbüs olarak ortaya çıkmış; milletin sergilediği kararlı ve topyekûn direniş sayesinde girişimin ilerlemesine izin verilmemiştir. Bu olay, millî iradenin ve demokrasi kültürünün sınandığı kritik bir eşik olarak tarihe geçmiştir. Süreç boyunca hem sokaklarda hem de kamusal alanlarda ortaya çıkan sivil direniş, devlet ile millet arasındaki ilişkinin kriz anlarında güçlü bir kolektif iradeye dönüşebildiğini açık biçimde ortaya koymuştur.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - İlmek İlmek Dokunan Medeniyetimizde Anadolu Kilimleri

Bazen bir türküde, bazen bir mimari eserde, bazen de bir kilimin motiflerinde bir milletin medeniyet birikimini görmek mümkündür. Türk kültüründe kilim, toplumun değerlerini, inanç dünyasını, yaşam biçimini ve estetik anlayışını yansıtan önemli bir kültürel unsurdur.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Değişen Dünya, Değişmeyen İnsan

İnsanlık tarihi boyunca her büyük dönüşüm, insanın kendisini ve dünyayla kurduğu ilişkiyi yeniden düşünmesine yol açmıştır. Tarım toplumuna geçiş, şehirlerin kurulması, yazının bulunması, matbaanın yaygınlaşması, Sanayi Devrimi ve kitle iletişim araçlarının ortaya çıkışı, insan hayatını derinden etkileyen kırılma noktalarıdır. Günümüzde ise dijital teknolojiler, yapay zekâ uygulamaları ve çevrim içi iletişim ağları benzer ölçekte bir dönüşümün merkezinde yer almaktadır. Bu durum, özellikle gençlerin ve çocukların dünyayla kurduğu ilişkiyi iletişim kurma ve üretme biçimlerini yeniden şekillendirmektedir. Eğitimden aile yaşamına, kültürden ekonomiye kadar birçok alanda bu dönüşümün etkileri yoğun biçimde hissedilmektedir.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Yedi Güzel Adam ve Öğretmenliğin Fikrî Mirası

Türk edebiyatının yakın dönemindeki bazı isimler, yazdıkları eserlerin ötesinde kurdukları dostluklarla, açtıkları düşünce yollarıyla ve yetiştirdikleri insanlarla hatırlanır. “Yedi Güzel Adam” adıyla anılan Cahit Zarifoğlu, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Alâeddin Özdenören, Mehmet Akif İnan, Nuri Pakdil ve Ali Kutlay da böyle bir kuşağın mensuplarıdır. Onlarınki güçlü bir edebiyat yürüyüşü olduğu kadar, okulun, öğretmenin, arkadaşlığın ve fikrî rehberliğin de hikâyesidir

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Hangi Bağın Bağbanısan, Gülüsen?

Bazı insanlar vardır; hayat onların omzuna yalnızca görev yüklemez, cevabı ömür boyu aranan sorular bırakır. O soru bazen bir sınıfta, bazen bir türküde yankılanır. Herkes bir yere ait olmanın huzurunu ararken, onlar gittikleri her yerde biraz misafir kalmanın terbiyesinden geçerler.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Bir Fesleğenin Hatırlattıkları

Bir şehri anlamak için haritalara bakmak yetmez, çocukların hatıralarına da bakmak gerekir. İnsan, gölgesinde oyun oynadığı ağacı, annesinin balkonunda açan çiçekleri kolay kolay unutamaz. Gözlerimizi kapatıp çocukluğa döndüğümüzde; bir dut ağacı, mahalle arasındaki boş bir arsa ya da yağmurdan sonra toprak kokusuyla dolan sokaklar gelecektir aklımıza. Çünkü çocukluk, betonun değil toprağın dilini konuşur. İnsan grilere göçse de ruhunun bir yanı hep çocukluğunun yeşil manzaralarında kalır.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - İnsan Biriktirmek Mi?

Çocukken kutularımız vardı. İçlerinde deniz kabukları, renkli taşlar ve peçeteler, bilyeler, kartpostallar ya da küçük notlar saklardık. Her birinin bizim için ayrı bir hikâyesi vardı. Büyüdük. Kutular değişti; fakat biriktirme alışkanlığımız değişmedi. Kimimiz anı biriktirdi, kimimiz fotoğraf, kimimiz kelime... Fakat bunların en değerlisi insan biriktirmekti.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - 90 Yürek Tek Ezgi

018 yılında Tokatköy Ortaokulunda göreve başladım. Daha önce görev yaptığım okullarda kurduğum korolar ve orkestralarla sanatın, karakter gelişimini destekleyen güçlü bir eğitim aracı olduğunu doğrudan gözlemlemiştim. Tokatköy Ortaokulunda ise bu birikimi daha geniş bir öğrenci kitlesiyle buluşturma imkânı buldum. Okulumuzdaki müzik atölyesi bu sürecin en önemli başlangıç noktalarından biri oldu. Derslerde öğrencilerimle birlikte duvarlarda asılı duran enstrümanları inceliyor, onları tek tek deniyor ve ilgi alanlarını keşfetmeye çalışıyorduk.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Kâğıt Katlayan Küçük Ellerle Bir Gelişim Yolculuğu

Henüz ilkokul ikinci sınıftaydım. Bir bayram ziyaretine gidiyorduk. Ailemle yaptığımız otobüs yolculuğunda karşı koltukta oturan bir Japon çift beni yanlarına çağırıp kâğıt katlayarak yaptıkları küçük hediyeleri verdi. Çocukluğuma dair hafızamda en canlı kalan anılardan biri buydu. O gün birkaç kâğıt katı, yıllar sonra sınıfta kurulacak bambaşka öğrenme yolculuklarının ilk adımı olacaktı.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Omzuma Değen Rüzgâr

O gün içimde saklı bir yolu bulmaya çıktığımı bilmiyordum. Yalnız değildim, ilk defa eşlik edecekti bana. Ona “İstanbul” derdim. Çünkü o, bu şehrin kendisi gibiydi: Biraz yorgun, biraz bilge, biraz da suskun. Öğle vakti Şehzade Camii avlusuna birlikte girdik. Ezanla birlikte safa geçtim. Secdeye alnımı koyduğumda, içimde uzun zamandır susan bir taraf konuşmaya başladı. Mehmet Akif, vecd-i sekrân demişti bir şiirinde bu hisse. Namaz bitince avludan çıktım; kalabalık dağıldı, yalnız kaldık.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Ekinler Sararmıştır Şimdi

Yıllar geçti ve üniversite sıralarındaki o koşuşturmalı günler geride kaldı. Mezun olduk, herkes kendi yoluna gitti. Hayat bildiği gibi akıp giderken o günlerden hafızamda en çok Esma Teyze kaldı. İlk tanıştığımız günü düşününce çok daha farklı hissediyorum. O zamanlar huzurevine gidip Esma Teyze’ye destek olduğumu sanıyordum.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Kökleri Denizi Aşan Zeytin Ağacı

Eski yaz akşamlarını düşündüğümde aklıma önce o bahçe gelir. Portakal ağaçlarının arasında saklanmış yazlık evimiz, gün batımında turuncuya çalan ışıklara boyanır, denizden gelen hafif esinti bahçenin ortasındaki yüzyıllık zeytin ağacının yapraklarında dolaşırdı. O saatlerde dedemle birlikte ağacın altında otururduk. Dedem maviye boyanmış eski tahta sandalyesine yerleşir, elinden düşürmediği radyosu da yanında olurdu.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Çoruh’un Sabrından Kaçkarların Heyecanına

Sis, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte dağların omuzlarına ince bir tül gibi serilirken, ormanların derinliklerinden yükselen su sesi bu kadim coğrafyanın hiç dinmeyen hikâyesine eşlik eder. Artvin, haritada küçük bir nokta olarak görünür; fakat yollarına düşüldüğünde her virajıyla yeniden açılan, her yamacında başka bir manzarayı ve başka bir hissi saklayan bir coğrafyaya dönüşür.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Denizli’de Deniz Yokmuş

Uçağınız Çardak Havalimanı’na doğru alçalırken pencere kenarına biraz daha yaklaşın. Aşağıda, yeşilin ve sarının birbirine karıştığı devasa bir yorgan gibi uzanan geniş ovalar göreceksiniz. Biraz ileride mora, pembeye ve kızıla çalan renk geçişleriyle toprağın sakin ritmini bozan bir göl göreceksiniz; işte orası Acıgöl’dür. Rüzgârın ve minerallerin gökyüzünün renklerini ödünç alarak boyadığı bu göl, misafirlerini daha bulutların arasındayken karşılamaya başlar. Çardak’a teker koyduğunuz andan itibaren, Ege’nin aceleye yüz vermeyen havası sizi karşılar. Merkeze doğru ilerlerken arabanızın camını sonuna kadar açın, ova dolusu rüzgâr içeri girsin.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Bir Köy, Bir Okul, Bir İmece

Gün batımını karşısına almış, tepenin üzerinde öylece dimdik duruyordu. Uzak köylerden yükselen ince dumanlar akşam göğüne karışıyor, vadinin bazı noktalarında gaz lambalarının cılız ışıkları seçilmeye başlıyordu. Olduğu yerden kuş sesleriyle çekiç seslerinin birbirine karıştığını duyuyor ve bunları ayırt etmeye çalışıyordu.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Çocukluğuma Açılan Köprü

Aradan bunca yıl geçmişti. Köye vardığımda ilk işim köprüyü aramak oldu. Saçlarıma aklar düşse, çocukluğum benden uzaklaşsa da bazı şeyler insanın içinden hiç gitmiyordu. Şoför arabayı sağa çektiğinde afallayıp dikiz aynasına baktım. “Köprü ileride.” dedi. Başımı salladım.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Bir Battaniyenin Hikâyesi

Hikâyesi bir mağazanın parlak raflarında başlamadı. Onu dünyaya getiren ne bir fabrikanın gürültülü makineleriydi ne de birbirine benzeyen kalıplardı. Onun hikâyesi, bir annenin sabırla bekleyen ellerinde, henüz doğmamış bir çocuğun hayaliyle başladı. İpek, akşamları pencerenin önüne oturur, dışarıda dalları sallayan rüzgârı dinlerken beyaz yünleri ilmek ilmek örerdi. Her ilmekte biraz bekleyiş, biraz dua, biraz da anne yüreğinin tatlı telaşı vardı. Bazen örgüyü dizlerinin üzerine bırakır, elini karnına koyup uzun uzun düşünürdü. Karnındaki çocuğun hareketlerini hissettikçe gülümser, battaniyeyi daha özenle örmeye devam ederdi.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Pencere Önünde Unutulan Sabah

Sabah, evin içinde unutulmuş bir eşya gibi duruyordu. Perdenin arasından sızan ışık, halının üzerinde ince bir çizgi bırakmış; o çizgi, odanın ortasından geçip pencerenin önündeki küçük sehpada durmuştu. Sehpada yarım kalmış bir kahvaltı vardı: soğumuş bir çay bardağı, kenarı çatlamış beyaz bir tabak, tabağın içinde iki lokma peynir, bir ekmek kırıntısı ve bıçağın ucunda kurumuş tereyağı izi.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Dalgalara Tutunmak

Hilalinden süzülen ışık değdi ruhuma, Bir kadim duanın yankısıdır sesin. Türkistan’dan kopup gelen rüzgârlar gibi Bozkırın ortasında büyür nefesin.

Devamını Gör..

Sayı 10, Temmuz 2026 - Yol ve Nişane

Bütün ahenk tecelliydi, bilirdi gönlüm, Aynı hikmetten düşmüştü yeryüzüne bölüm bölüm. Yine de ayrı ayrı izler vardı içimde saklı, Her biri bir hatıraydı ömrüme dokunan.

Devamını Gör..

ÖğretmenİZ Son Sayısı