Dalgalara Tutunmak

Hilalinden süzülen ışık değdi ruhuma,

Bir kadim duanın yankısıdır sesin.

Türkistan’dan kopup gelen rüzgârlar gibi

Bozkırın ortasında büyür nefesin.

 

Maviye yazılmış eski bir destansın sen,

Rüzgâr seni değil, sen rüzgârı sürüklersin.

Bir çocuk gözünde umut, bir yiğit düşünde yurt,

Dalgalandıkça çağların kapısını aralarsın.

 

Kaşgar’ın sabahına düşen ilk ışık sensin,

Bakü kıyılarında denize karışan türkü.

Kerkük gecelerinde bekleyen hasret,

Saraybosna’da minarelerden yükselen duygu.

 

Kaç yetimin duası konmuştur gölgene,

Kaç mazlum geceyi seninle sabah etmiştir.

Bir hilalin altında birleşen yürekler bilir,

Aynı kökten yürüyen yollar uzak düşmemiştir.

 

Dün otağların üstünde süzülen,

At kişnemelerine karışan sendin.

Bugün ufkunda esen serinlik,

Yarın açacak baharın rengisin.

 

Göğsünde çağlar akar, nehirler akar,

Tuna’ya dek uzanır gölgen.

Güneş her sabah yüzüne vururken

Yeniden dirilir yüreklerde bekleyen özlem.

 

Sen coşkun dalgalarına tutunduğum umut,

Asırları aşan bir çağrının sesisin.

Ve her dalgalanışında uzak yurtlardan

Aynı göğe bakan gözlere kardeşlik getirirsin.

Ceyda TÜRKKAŞ

Ankara